9 en 10 december was 'tout' bibliotheekland in Eindhoven. Op woensdag op het biebcongres, waarbij veel nieuwe en bestaande projecten en ideeën werden gepresenteerd. Altijd leuk om te zijn, en vanuit Kennemerwaard waren we met een stevige delegatie van ca. 12 personen aanwezig. We hadden maar liefst drie projecten waarmee we onszelf presenteerden. Heel erg leuk.
De keuze in workshops, talks, debatten etc was erg groot, en dan waren er ook nog leveranciers en collega's uit het land om mee bij te praten. Altijd tijd te kort. Van de Kennemerwaardse collega's kreeg ik terug dat het allemaal erg leuk was, maar dat ze niet zo heel veel nieuws hoorden. Ja, dat kan denk ik dan op zo'n moment, want overal in het land is iedereen met dezelfde thema's bezig. En toch is het goed om van elkaar te horen waar je mee bezig bent. Zelf was ik oa bij de workshop van Midden-Brabant over het wijk- en plattelandsbibliotheekwerk. Inderdaad inhoudelijk niet echt vernieuwend, maar wel inspirerend. Samenwerking met zoveel mogelijk partijen in je omgeving, kijken waar je elkaar kunt versterken. We doen dat al wel in Kennemerwaard, maar het is nog niet zo tot wasdom gekomen als bv in Goirle bij bibliotheek Midden-Brabant. Je kunt ook leren van elkaars ervaringen en kijken waar een ander verder is dan jij!
De volgende dag was de algemene leden vergadering van de VOB. Daar hoorde ik aan de koffietafel, maar ook tijdens de vergadering de verzuchting dat 'we' met z'n allen niet voldoende opschieten. Dat dingen te lang duren voordat ze 'op de markt' zijn. Dat we last hebben van belangenverstrengelingen. En ja, dat kan best op een aantal fronten waar zijn. Landelijke infrastructurele projecten, programma's waarmee je goed resultaten kunt meten.... het duurt allemaal (te) lang en er spelen verschillende belangen. De vraag is alleen of als één of twee bibliotheken het zouden op pakken het sneller zou gaan. Dat zou kunnen... willen twee bibliotheken die die uitdaging aan zouden willen gaan om iets voor het hele land te ontwikkelen zich dan melden? En dan wel rekening houdend met al die verschillende meningen, wensen ;-)
Ook hoorde ik dat we last hebben van 'achterblijvers' en van slechte directeuren. Kan iemand die even voor mij aanwijzen dan? Ze zullen er vast zijn, want in elke branche heb je 'slechte' directeuren. Maar zouden degene die dat zeggen het zelf in zo'n situatie beter doen? Misschien wel, maar iedereen heeft blinde vlekken (ook ik) waarvan je mag hopen dat ze door de rest van je organisatie worden opgevangen.
Toch denk ik dat het wijzen naar anderen ons niet verder gaat helpen. Producten of diensten die we ontwikkeld hebben zouden we met elkaar moeten delen. Want waar de één goed in is, kan door een ander vaak weer gebruikt worden in zijn of haar lokale bibliotheek. Vaak met een lokale twist, maar dat is niet erg. Ik noemde hierboven al het voorbeeld van Midden-Brabant, ik denk dat van hun aanpak onze mensen in wijk of dorp heel geïnspireerd zullen raken. Dus ga ik ze zeker op dit initiatief wijzen. Ik leen graag goede ideeën van anderen. En ik stel ook graag onze ideeën ter beschikking aan collega's. Ik hoorde van onze medewerkers die een workshop hebben gegeven op het biebcongres dat ze veel contactgegevens hebben uitgewisseld. Prima!
Zo komen we volgens mij als branche uiteindelijk verder.... door uit te wisselen, door lokaal op te pakken wat lokaal speelt... en dat landelijk te delen.... vooral naar ons zelf kijken over wat wij kunnen bijdragen aan die branche....! Gelukkig gebeurt dat ook al, onder andere op het biebcongres, maar ook door collegiale uitwisseling. En om dat je altijd zelf het beste kan beginnen met iets te veranderen als het in je macht ligt: ... iedereen mag alles van me/ons hebben (behalve mijn pincode ;-)
Posts tonen met het label delen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label delen. Alle posts tonen
dinsdag 15 december 2015
woensdag 7 januari 2015
De kracht van delen
Zoals veel collega's in het land kreeg ik vorig jaar van twee van vier van onze gemeenten te horen dat de korting op het gemeentefonds ten behoeve van de inkoop van e-content één op één doorberekend zou worden in de subsidie voor de bibliotheek. Een gevaar wat veel bibliotheken al op zich af zagen komen toen we in 2011 in de VOB vergadering min of meer voor een voldongen feit werden geplaatst. Er is van alles over dat proces tot dat besluit te zeggen, en ook dat de landelijke inkoop niet betekent dat je dan geen bibliotheek of papieren boeken meer zou hoeven te hebben, maar dat ga ik hier niet doen ;-)
Ik wil het volgende graag met jullie delen. Ook wij kregen van twee van onze gemeenten te horen dat men van plan was ons één op één te korten met het bedrag wat uit het gemeentefonds onttrokken zou worden voor de inkoop van e-content. In september ontving ik van onze controller Peter Ribberink, die wij inhuren van de RijnBrinkgroep een mail die hij weer van Jos Debeij had gekregen. Deze mail was gericht aan een ambtenaar in Deventer, waarbij Jos bezwaar aantekende tegen de door de gemeente Deventer gebruikte argumenten. Ik heb uit die mail van Jos geciteerd naar twee van onze gemeenten die dus hetzelfde van plan waren. Hieronder de tekst:
We hebben van jullie een brief ontvangen ter bevestiging van wat ons al een aantal malen mondeling was medegedeeld. Namelijk de korting op het gemeentefonds, voor een uitname voor e-content. Of om in populaire woorden van de wethouder te citeren : “Een euro korting in Den Haag is een euro korting in X”.
Nu lijkt dit in eerste instantie een redelijk standpunt. Het lijkt misschien een logische doorvertaling, maar we hebben er vragen bij en maken er bezwaar tegen.
Immers op het niveau van het gemeentefonds worden zaken in breder verband uit onderhandeld. Het is geven en nemen. Is het zo dat wanneer er geld bij zou komen vanuit het rijk voor bibliotheekwerk via het gemeentefonds dit dan ook extra subsidie zou betekenen voor de bibliotheek? In het nog niet zo verre verleden (2013) is er namelijk een extra bedrag beschikbaar gekomen dat niet is door vertaald naar extra subsidie bibliotheek. Wij hebben dat ook niet opgeëist.
http://www.vng.nl/onderwerpenindex/cultuur-en-sport/bibliotheekwerk/nieuws/integratie-uitkering-bibliotheekwerk-stopt-per-1-januari-2013
http://www.vng.nl/onderwerpenindex/cultuur-en-sport/bibliotheekwerk/nieuws/integratie-uitkering-bibliotheekwerk-stopt-per-1-januari-2013
Hierbij is een landelijk bedrag dat beschikbaar was voor gemeente met minder dan 30.000 inwoners (voorheen een criterium in de bibliotheekwet) verdeeld over alle gemeenten – ook X. Geen compensatie voor iets maar gewoon ‘extra’. Een bedrag ten behoeve van bibliotheekwerk is in de gemeentekas gevloeid, zonder doorvertaling.
Kortom: nu er een tegenvaller is hoort die ook niet door vertaald te worden.
Consequent is: Ofwel Plus en Min worden door vertaald ofwel geen van beide.
Graag verneem ik je visie hierop.
Met vriendelijke groet,
Deze mail heeft inmiddels opgeleverd dat gemeente X de korting saldeert met het bedrag wat ze er bij hebben gekregen sinds 2013 en dat de wethouder van gemeente Y de redelijkheid van bovenstaande argumenten inziet bij het bezwaar wat ik heb ingediend en nu gaat kijken of via een collegebesluit ook in Y tot saldering kan worden over gegaan. Als dat gebeurt dan ben ik een blij mens. En ben ik blij met het delen van Peter en Jos (die het ook weer van een ander had gekregen).
Ik wil het volgende graag met jullie delen. Ook wij kregen van twee van onze gemeenten te horen dat men van plan was ons één op één te korten met het bedrag wat uit het gemeentefonds onttrokken zou worden voor de inkoop van e-content. In september ontving ik van onze controller Peter Ribberink, die wij inhuren van de RijnBrinkgroep een mail die hij weer van Jos Debeij had gekregen. Deze mail was gericht aan een ambtenaar in Deventer, waarbij Jos bezwaar aantekende tegen de door de gemeente Deventer gebruikte argumenten. Ik heb uit die mail van Jos geciteerd naar twee van onze gemeenten die dus hetzelfde van plan waren. Hieronder de tekst:
We hebben van jullie een brief ontvangen ter bevestiging van wat ons al een aantal malen mondeling was medegedeeld. Namelijk de korting op het gemeentefonds, voor een uitname voor e-content. Of om in populaire woorden van de wethouder te citeren : “Een euro korting in Den Haag is een euro korting in X”.
Nu lijkt dit in eerste instantie een redelijk standpunt. Het lijkt misschien een logische doorvertaling, maar we hebben er vragen bij en maken er bezwaar tegen.
Immers op het niveau van het gemeentefonds worden zaken in breder verband uit onderhandeld. Het is geven en nemen. Is het zo dat wanneer er geld bij zou komen vanuit het rijk voor bibliotheekwerk via het gemeentefonds dit dan ook extra subsidie zou betekenen voor de bibliotheek? In het nog niet zo verre verleden (2013) is er namelijk een extra bedrag beschikbaar gekomen dat niet is door vertaald naar extra subsidie bibliotheek. Wij hebben dat ook niet opgeëist.
http://www.vng.nl/onderwerpenindex/cultuur-en-sport/bibliotheekwerk/nieuws/integratie-uitkering-bibliotheekwerk-stopt-per-1-januari-2013
http://www.vng.nl/onderwerpenindex/cultuur-en-sport/bibliotheekwerk/nieuws/integratie-uitkering-bibliotheekwerk-stopt-per-1-januari-2013
Hierbij is een landelijk bedrag dat beschikbaar was voor gemeente met minder dan 30.000 inwoners (voorheen een criterium in de bibliotheekwet) verdeeld over alle gemeenten – ook X. Geen compensatie voor iets maar gewoon ‘extra’. Een bedrag ten behoeve van bibliotheekwerk is in de gemeentekas gevloeid, zonder doorvertaling.
Kortom: nu er een tegenvaller is hoort die ook niet door vertaald te worden.
Consequent is: Ofwel Plus en Min worden door vertaald ofwel geen van beide.
Graag verneem ik je visie hierop.
Met vriendelijke groet,
Deze mail heeft inmiddels opgeleverd dat gemeente X de korting saldeert met het bedrag wat ze er bij hebben gekregen sinds 2013 en dat de wethouder van gemeente Y de redelijkheid van bovenstaande argumenten inziet bij het bezwaar wat ik heb ingediend en nu gaat kijken of via een collegebesluit ook in Y tot saldering kan worden over gegaan. Als dat gebeurt dan ben ik een blij mens. En ben ik blij met het delen van Peter en Jos (die het ook weer van een ander had gekregen).
Voor alle collega's die nog in gesprek zijn met hun gemeenten over de uitname van het gemeentefonds, gebruik vooral bovenstaande mail naar behoeven. Ik hoop dat jullie dan hetzelfde resultaat hebben als wij. De VOB heeft deze tekst ook toegestuurd gekregen om onder collega's te delen.
De stelling dat je van delen rijker wordt is hiermee wat mij betreft maar weer eens bewezen ;-)
donderdag 2 januari 2014
Laatste deel van New Librarianship; de community
Ik doe niet aan goed voornemens ;-) Ik had me voorgenomen om zo snel mogelijk de interessante online cursus van David Lankes over New Librarianship af te maken. En dat is nu gelukt. Hier mijn laatste bevindingen en overdenkingen over zijn lessen. De laatste module gaat over de gemeenschap, de community, de maatschappij waarvoor en waarin je werkt als bibliotheek.
Lankes begint met een trend die in Nederland ook opgang doet. Delen is het nieuwe lenen. Hij zegt het mooi: Sharing: the more you share the more you have, en Lending: the more you lend, the less you have.
Bibliotheken waren van huis uit (lang geleden in de leeszaaltijd) van het delen, niet van (uit)lenen. Nu zegt Lankes niet dat we terug moeten naar de leeszaal gedachte. Hij zegt wel dat we na moeten denken over hoe we het netwerk van burgers kunnen inzetten. Vertaald naar praktische zaken: zouden we in Nederland als bibliotheken aan moeten haken bij de initiatieven van Free Little Libraries, of ze zelf beginnen?
Wij hebben het er wel eens over gehad in ons managementteam. Je kunt als bibliotheek nooit voldoen aan de enorme vraag die er is naar bestsellers. Maar zou je niet je leners, je burgers kunnen vragen om hun exemplaar te delen met andere burgers. Volgens mij heeft DOK Delft daar al een systeem voor klaar liggen en hebben ze er proef mee gedraaid (een applicatie gemaakt, ik dacht gebaseerd op Librarything). En je kunt beginnen met boeken, maar waarom doe je dat ook niet met kennis van mensen? Waarom stel je die vraag niet aan je bezoekers. (Wij doen dat al schoorvoetend door mensen die posters of folders bij ons willen plaatsen over workshops of cursussen te vragen of ze daar als tegenprestatie ook een uur iets over willen komen vertellen in de bibliotheek.)
De bibliotheek is een platform stelt Lankes en een 'makers space'. De gemeenschap bestaat volgens hem uit de collectie van de bibliotheek en de leners leren ermee en zijn mede-eigenaar. Ze maken er nieuwe kennis mee.
Vervolgens heeft Lankes een onderdeel in dit hoofdstuk dat "Kill the user" heet. Hij zegt dat het gevaarlijk is om onze gebruikers als consument of klant te benaderen. Hij vindt dat je meer toe zou moeten naar het kijken naar participanten en co-creatoren. Medeverantwoordelijken zo je wilt.
Het begrip van gebruiker is ontstaan in de tijd van de grote zoeksystemen. De gebruiker was toen niet relevant omdat er een supergebruiker was (lees de bibliothecaris) die jouw poort tot informatie was. Die kon jouw vraag zodanig vertalen in een zoekopdracht dat het systeem de relevante informatie ophoestte. Met de opkomst van het internet en sociale media is de gebruiker onderdeel geworden van het systeem en de algoritmes. Je bouwt je eigen bibliotheek met het beschikbare materiaal. De vraag voor de toekomst volgens Lankes is hoe we een platform van burgers kunnen bouwen die samen willen delen. Die samen iets willen creëren dat de maatschappij vooruit helpt. Hij zegt dat als je dromen van een betere maatschappij, samenleving wilt realiseren je niet kunt spreken over gebruikers. Je moet co-eigenaren hebben die betrokken zijn.
In de volgende video zegt Lankes dat je niet naar de maatschappij moet kijken als iets met tekorten en problemen. Vertel niet het verhaal dat je alles doet omdat je daarmee de zwakkeren in de maatschappij helpt. Daarmee maak je van je burgers ongelijkwaardige partners. Je moet dus niet wijzen op wat er allemaal mis is. Het gaat er om de kracht van mensen aan te spreken en ze aan te spreken op hun mogelijkheden om bij te dragen. Het gaat er om dat je als bibliotheek met je burgers samen kans kunt creëren, je kunt mogelijkheden bieden om problemen op te lossen. Het gaat er niet om dat je de problemen ontkent, want natuurlijk zijn die er. Je moet naar oplossingen zoeken. Je kunt alleen je gemeenschap in beweging krijgen als je samen werkt aan oplossingen en ambities, niet door te wijzen op tekortkomingen en mislukkingen. Hij legt in de slide hierboven uit wat onder 'remediation' valt, het oplossen van problemen; of wat er gebeurt als je op kansen gaat zitten, op promotie en ontwikkelingen.
Nu raakt het betoog van Lankes voor mijn gevoel heel erg aan de 'participatiemaatschappij'. Een hellend vlak vind ik waarin de overheid heel veel taken naar burgers schuift omdat de middelen (of de wil) ontbreken om ze vanuit het collectief te financieren. En aan de andere kant spreekt het idee me erg aan. Mensen betrekken bij het bibliotheekwerk door ze de kans te geven het beste uit zichzelf te halen en dat ook met anderen te delen. Samen verder komen (was dat niet een bankslogan???). Juist ook omdat er zoveel in mensen zit, wat ze zelf soms niet weten, en waar ze blij van worden als ze merken dat ze meer kunnen dan ze dachten. En dan is het helemaal mooi als ze dat kunnen delen.
In de zoektocht naar een nieuw beleidskader voor 2015-2018 zal ik zeker met het gedachtengoed van Lankes in mijn hoofd bezig gaan. En dus in gesprek gaan met allerlei partijen, waaronder de burgers die onze vestigingen bezoeken. Het zal denk ik een pad zijn met vele hobbels, gaten, kuilen en naar verwachting ook met prachtige vergezichten.
Lankes begint met een trend die in Nederland ook opgang doet. Delen is het nieuwe lenen. Hij zegt het mooi: Sharing: the more you share the more you have, en Lending: the more you lend, the less you have.
Bibliotheken waren van huis uit (lang geleden in de leeszaaltijd) van het delen, niet van (uit)lenen. Nu zegt Lankes niet dat we terug moeten naar de leeszaal gedachte. Hij zegt wel dat we na moeten denken over hoe we het netwerk van burgers kunnen inzetten. Vertaald naar praktische zaken: zouden we in Nederland als bibliotheken aan moeten haken bij de initiatieven van Free Little Libraries, of ze zelf beginnen?
Wij hebben het er wel eens over gehad in ons managementteam. Je kunt als bibliotheek nooit voldoen aan de enorme vraag die er is naar bestsellers. Maar zou je niet je leners, je burgers kunnen vragen om hun exemplaar te delen met andere burgers. Volgens mij heeft DOK Delft daar al een systeem voor klaar liggen en hebben ze er proef mee gedraaid (een applicatie gemaakt, ik dacht gebaseerd op Librarything). En je kunt beginnen met boeken, maar waarom doe je dat ook niet met kennis van mensen? Waarom stel je die vraag niet aan je bezoekers. (Wij doen dat al schoorvoetend door mensen die posters of folders bij ons willen plaatsen over workshops of cursussen te vragen of ze daar als tegenprestatie ook een uur iets over willen komen vertellen in de bibliotheek.)
De bibliotheek is een platform stelt Lankes en een 'makers space'. De gemeenschap bestaat volgens hem uit de collectie van de bibliotheek en de leners leren ermee en zijn mede-eigenaar. Ze maken er nieuwe kennis mee.
Vervolgens heeft Lankes een onderdeel in dit hoofdstuk dat "Kill the user" heet. Hij zegt dat het gevaarlijk is om onze gebruikers als consument of klant te benaderen. Hij vindt dat je meer toe zou moeten naar het kijken naar participanten en co-creatoren. Medeverantwoordelijken zo je wilt.
Het begrip van gebruiker is ontstaan in de tijd van de grote zoeksystemen. De gebruiker was toen niet relevant omdat er een supergebruiker was (lees de bibliothecaris) die jouw poort tot informatie was. Die kon jouw vraag zodanig vertalen in een zoekopdracht dat het systeem de relevante informatie ophoestte. Met de opkomst van het internet en sociale media is de gebruiker onderdeel geworden van het systeem en de algoritmes. Je bouwt je eigen bibliotheek met het beschikbare materiaal. De vraag voor de toekomst volgens Lankes is hoe we een platform van burgers kunnen bouwen die samen willen delen. Die samen iets willen creëren dat de maatschappij vooruit helpt. Hij zegt dat als je dromen van een betere maatschappij, samenleving wilt realiseren je niet kunt spreken over gebruikers. Je moet co-eigenaren hebben die betrokken zijn.
 |
| slide van David Lankes |
In de volgende video zegt Lankes dat je niet naar de maatschappij moet kijken als iets met tekorten en problemen. Vertel niet het verhaal dat je alles doet omdat je daarmee de zwakkeren in de maatschappij helpt. Daarmee maak je van je burgers ongelijkwaardige partners. Je moet dus niet wijzen op wat er allemaal mis is. Het gaat er om de kracht van mensen aan te spreken en ze aan te spreken op hun mogelijkheden om bij te dragen. Het gaat er om dat je als bibliotheek met je burgers samen kans kunt creëren, je kunt mogelijkheden bieden om problemen op te lossen. Het gaat er niet om dat je de problemen ontkent, want natuurlijk zijn die er. Je moet naar oplossingen zoeken. Je kunt alleen je gemeenschap in beweging krijgen als je samen werkt aan oplossingen en ambities, niet door te wijzen op tekortkomingen en mislukkingen. Hij legt in de slide hierboven uit wat onder 'remediation' valt, het oplossen van problemen; of wat er gebeurt als je op kansen gaat zitten, op promotie en ontwikkelingen.
Nu raakt het betoog van Lankes voor mijn gevoel heel erg aan de 'participatiemaatschappij'. Een hellend vlak vind ik waarin de overheid heel veel taken naar burgers schuift omdat de middelen (of de wil) ontbreken om ze vanuit het collectief te financieren. En aan de andere kant spreekt het idee me erg aan. Mensen betrekken bij het bibliotheekwerk door ze de kans te geven het beste uit zichzelf te halen en dat ook met anderen te delen. Samen verder komen (was dat niet een bankslogan???). Juist ook omdat er zoveel in mensen zit, wat ze zelf soms niet weten, en waar ze blij van worden als ze merken dat ze meer kunnen dan ze dachten. En dan is het helemaal mooi als ze dat kunnen delen.
In de zoektocht naar een nieuw beleidskader voor 2015-2018 zal ik zeker met het gedachtengoed van Lankes in mijn hoofd bezig gaan. En dus in gesprek gaan met allerlei partijen, waaronder de burgers die onze vestigingen bezoeken. Het zal denk ik een pad zijn met vele hobbels, gaten, kuilen en naar verwachting ook met prachtige vergezichten.
Abonneren op:
Posts (Atom)