Het grote loslaten, of een beetje prutsen

Vandaag zat ik met mijn collega Jan Kaldenbach te praten over onze organisatie. Hoe we vinden dat het gaat. En we zijn best tevreden over onze bibliotheek, maar zoals het bij ons wel vaker gaat hebben we de sterke behoefte om naar elkaar uit te spreken waar het beter kan.

En zo kwamen we er toe elkaar te beklagen over het feit dat er bij onze bibliotheek zo'n enorme behoefte bestaat om alles vast te leggen in protocollen, projectvoorstellen, urenregistraties, etc etc. We doen er zelf ook heel vaak aan mee als management. Het slaat ook veel creativiteit dood.

Het moet anders kunnen naar mijn idee. En dat is dus lastig. Ik ben niet zo van de structuren, terwijl ik weet dat heel veel medewerkers daar wel een enorme behoefte aan hebben. Daar geef ik vaak aan toe, omdat sturing op resultaten bij mijn 'taken' hoort. En ook omdat onze organisatie zo groot is dat we niet zonder structuren kunnen. Aan duidelijkheid wat mag en wat niet mag. Aan inperking van werk en aan de behoefte om te horen dat het goed is als je af en toe buiten de lijntjes kleurt. Dat zoals Jan Kaldenbach zelf graag noemt "een beetje prutsen" heel erg goed voor veel van onze medewerkers zou zijn... omdat een beetje prutsen om te kijken waar we uitkomen mooie dingen op kan leveren ook zonder projectplan.

Als directeur weet ik heel goed dat ik het goede voorbeeld moet geven ;-)Dus ik ga het weer eens proberen de komende tijd, niet te managen, maar te regelen. Om te zorgen voor loslaten en ruimte te bieden voor een beetje prutsen.

Dan doe ik over een maand of wat wel weer een pleidooi voor gestructureerd werken ;-)

Inleidende beschietingen

Vandaag zat ik met Jan Kaldenbach om tafel om te praten welke innovaties, welke vernieuwingen we in ieder geval door willen laten gaan, als we kijken naar de bezuinigingen die ons te wacHten staan. Hanneke en Frank zaten in de kamer naast ons gedachten te ontwikkelen over welke investeringen er in ieder geval door moeten gaan, en wat er in ieder geval over eind moet blijven in de vestigingen die over blijven.

Afgelopen zaterdag stond er in het Noord Hollands Dagblad een bericht dat de gemeente Alkmaar van plan is onze vestiging in Oudorp te willen sluiten, en ook geen servicepunten meer zoals Overdie en het nog op te starten Daalmeer. Daar waren een aantal medewerkers stevig van ontdaan. Ik heb het inleidende beschietingen genoemd, er zijn nog geen besluiten genomen, dit moet nog door de gemeenteraad.

En tegelijkertijd moeten wij intern goed weten welke kant wij op willen. Tijd om scherpe keuzes te maken. Keuzes voor de toekomst. Lastige keuzes, want ons huidige publiek is misschien niet het publiek dat we over 5 of 10 jaar zullen hebben. Hoe maken we zodanige keuzes dat we kunnen vernieuwen en niet het kind met het badwater weggooien.

Morgen verder, misschien moet ik met Jan samen andersom gaan redeneren, wat is de 'soll' waar we naar toe willen, wat is de 'ist' en waar zit dan het verschil en hoe lossen we dat op? Want we redeneren vaak teveel vanuit wat we hebben, loslaten is lastig als je niet precies weet waar je naar toe wilt....