zaterdag 18 februari 2017

Vakantieberichten 14, naar de Makgadikgadi pans

We trekken verder van Senyati, Chobe naar Tiaan’s camp net buiten de Makgadikgadi pans… een zoutvlakte en woestijn. Onderweg moeten we het cattlefence passeren. Een hek dat dwars door Botswana loopt om te voorkomen dat mond-en-klauwzeer zich verspreidt onder het vleesvee dat bestemd is voor de Europese markt. Dit hek heeft in de jaren dat het net wat neergezet voor een enorme sterfte onder het wild gezorgd. Honderden duizenden gnoes en andere graseters die op zoek gingen naar groen gras liepen zich stuk tegen het hek. Dit in een jaar dat er toch al veel wild stierf door een grote droogte. Wij mensen grijpen in in oeroude trekroutes, de natuur moet wijken. Dat alles voor de handelsbelangen. Het geeft wel een wrange smaak. Bij het passeren van het hek moeten al onze schoenen ook door een desinfecterend bad en moeten we met de auto door een grote bak met hetzelfde bijtende spul. De vloer van onze camper kunnen we daarna stevig boenen, brr wat een vies spul.


Verderop de route staat er ineens weer een controle post. Deze keer voor de fruitvlieg. We moeten onze koelkast open doen. De courgettes en tomaten die we in Kasane hadden gekocht moeten we afstaan. Bloemkool hoeft weer niet , die vallen blijkbaar niet onder de bevattelijke groenten. De man kijkt nog wat bedremmeld en biedt ons aan dat we het ter plekke kunnen opeten. Nou nee, daar hebben we niet echt trek in. Ik bied het hem aan voor zijn lunch. Geen idee of hij het gaat doen, maar in ieder geval kunnen we onderweg straks weer een keer extra groente in slaan. Bijna aan het eind van een lange, lange weg door halfwoestijn zien we al een bord linksaf naar Tiaan’s camp. Maar dan zouden we dwars door het natuurpark moeten, wat volgens onze verhuurder niet mag. Is wel een stuk korter, al is het door diep zand. We besluiten toch maar over de weg te rijden. Een dik uur later komen we aan bij de camping gelegen aan de Bobeti rivier, een uitloper van de Okavango. De camping zit er nog niet zo lang. Ook hier een prachtig gemaakte veranda zodat je naar de rivier kunt kijken.  De volgende dag zullen we met een dagtrip de Makgadikgadi pans en de Nxai pans bekijken. En we eten morgen dan ook bij het restaurant van de camping om te vieren dat Joep en ik dan 5 jaar getrouwd zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen