donderdag 8 september 2016

Vakantieberichten 3

We reizen door naar Damaraland. De tocht voert ons door de woestijn, opnieuw. Dor en droog, kale vlakte. Het eerste stuk langs de Atlantische kust. Fascinerend om de golven te zien kapot slaan op zo'n droge kust. Geen begroeide duinen zoals we die in Nederland kennen. Daarna slaan we landinwaarts, waarin we links en rechts af en toe bergen in het zicht hebben.
Onderweg van Swakopmnnd naar Khorixas
De Brandberg en de Spitzkoppe.  De weg is weer niet best, en wild laat zich niet zien. We worden wel gewaarschuwd voor overstekende koeien, olifanten, paarden, wrattenzwijnen, antilopen. Vol verwachting klopt ons hart ;-) en zo waar steken er op een gegeven moment drie struisvogels in volle galop over.  Voor de rest verschuilt het wild en het vee zich.

We komen rond een uur of drie aan bij Khorixas. De medewerker van NWR (Namibian Wildlife Resorts) meldt me met diepe stem en serieuze blik, nadat ik mijn reserveringsnummer heb doorgegeven, dat ik geen reservering heb voor die dag, maar voor de dag er op. Ik krijg bijna een hartverzakking en stamel dat het echt niet zo op mijn papier staat. Ik wil hem het papier toeschuiven, hij bromt dat zijn systeem niet liegt. Ik wil nogmaals met klem melden dat het echt niet goed in het systeem staat als hij rommelend begint te lachen. Zit hij me voor de gek te houden! Nou ja zeg!
Versteend hout

Welwitschia


We besluiten omdat het vroeg  is op de middag om naar het Petrified Forest te rijden, een kleine vijftig kilometer verderop. Zeer de moeite waard, en daar zien we ook de Welwitschia.... Een bijzondere plant die speciaal in Namibië voor komt. Op de terugweg zien we uit een ooghoek een olifant.... Maar niet zoals we zouden willen. Verderop in het veld, in de buurt van wat bebouwing zien we een grote grijze vorm liggen. Rangersauto's erbij  en aan de kant van de weg mensen uit de buurt. We stoppen niet, dus zeker weten doen we het niet. We vermoeden dat er een stropersslachtoffer ligt.  Namibië en Botswana zijn eigenlijk de enige landen in Afrika waar groot wild ook nog buiten de wildparken voor komt. We hopen dat we dat nog gaan zien, maar dan niet zoals nu met dode exemplaren.

We gaan opnieuw vroeg naar bed. 

Morgen reizen we naar Etosha.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen